• 35239760 (35) 98+ 
  • info@hotelgardenmoshir.com 

جشن چله تابستان

جشن چله تابستان , جشن نوروز\r\nبل , جشن نیلوفر , چله تموز , زیارتگاه نارکی ,

تمامی این اسامی  حکایت از\r\nیک جشن بزرگ در میانه های فصل تابستان در ایران باستان را دارند.

پس از یورش تازیان به ایران زمین  جشنها و\r\nآیین های ایرانی  رفته رفته به فراموشی سپرده میشد اما\r\nمردم به دلیل علاقه زیادی که به آیینهای خود داشتند در هر گوشه از ایران زمین به شکلی\r\nو در تاریخی  متفاوت (تاریخ شمسی و برخی زرتشتی و شاهنشاهی)\r\nدر گاهشمار (تقویم) های مختلف و در دوران شاهان متفاوت برگزار میکردند تا بتوانند این سنت\r\nها را پاسداری\r\nکنند.

این آیین که چله تابسان هم به  آن میگویند\r\nپس از اسلام در زمان دیلمیان  که  خود را وارث حکومتهایی مانند اشکانیان و ساسانیان\r\nو هخامنشیان میدانستند  رونق گرفت و به نام نوروز بل میان\r\nمردم رواج پیدا کرد.

زمان این اقدام مبداء جدید سال ‌شماری\r\nدیلمی شد که این مبداء دقیقا برابر است با روز دوشنبه هرمزد روز اولین روز از سال\r\nپنج هزار و 454 باستانی یزدگردی قدیم و 71 هزار و 82 روز پیش از مبداء هجری شمسی\r\nاست.

مراسم آغاز سال جدید نوروز بل به طور\r\nمتغیر وابسته به محل برگزاری و نحوه قرار دادن پنج روز کبیسه بین سیزدهم تا هفدهم\r\nمرداد ماه برگزار می‌‌شود.

جشن نوروزبل از قبل از اسلام بوده\r\nاست. این آیین از دیلمان آغاز شده و تا پای کوه دماوند امتداد دارد و به آن در\r\nاستان گیلان سال دیلمی می گویند و با اختلاف 12 روز در استان مازندران نیز برگزار\r\nمی شود و در آن ناحیه به تحویل سال طبری معروف است.

از زمان های قدیم معتقد بودند که\r\nبرافروختن آتش در نوروزبل موجب کاهش برف و سرما در زمستان می شود در اجرای\r\nاین مراسم زیباترین لباسهای خود را می‌ پوشیدند و پس از برافروختن آتش، سال نو را\r\nبه یکدیگر تبریک می‌گفتند.

قدیم در این فصل کشاورزان توان\r\nپرداخت باج و خراج را داشته و می ‌توانستند با فروش محصول خود زندگی‌ شان را سامان\r\nدهند و از همین ‌رو سال نوی خود را در این زمان برگزار می‌ کردند.

در این جشن 10 مرد با کلاه و شولای گالشی\r\nبه میدان می آیند و دورتا دور آتش می ‌چرخند و نوازنده های محلی موسیقی را با شدت\r\nو شور می ‌نوازند.

خورشید که در حال غروب باشد و زمان\r\nروشن کردن آتش فرا می رسد و هیزمهای آغشته به نفت که شعله‌ ور می‌شوند، مردم به آن\r\nنزدیک می‌ شوند و همه‌ باهم این شعر را می‌خوانند:

گروم گروم گروم بل با صدای پرهیبت\r\nسوختن هیزم و برکشیدن شعله

نوروز ما و نوروز بل نوروز ماه و\r\nشعله آتش نوروزی

نو سال ببی، سال سوسال تازه باشد و\r\nسال روشنائی

نو بدی خؤنه واشو تازه باشد و تازه\r\nشود و خانه آباد و با برکت

پس از شعر خوانی همگی سال نو را به هم\r\nتبریک می گفتند:

گالشان لباس های کهنه خود شامل نمد،\r\nشولا و دیگر اضافاتی را که نمی خواستند برای سال بعد استفاده کنند در آتش می‌سوزاندند\r\nو به نوعی هم آتش را وسیله خبررسانی و هم جز مقدسات چهارگانه آفرینش می دانستند و\r\nدر کنار آتش به ستایش اهورامزدا می‌پرداختند و از او برای سال جدید طلب خیر، نیکی و برکت می‌کردند.

بنا به روایتی دیگر فلسفه آیین\r\nنوروزبل را " آئین خراجی" دانسته اند به این معنا در زمانی که گالشان\r\nگندم خود را درو کرده، گل گاوزبان و فندق را به بازار عرضه می کردند و از گوسفندان\r\nخود شیر و دیگر محصولات لبنی را به دست می آوردند وقت آن می‌رسید تا اجاره، خراج\r\nیا مالیات خود را به ارباب یا فئودال بپردازند و سهم خود را برداشت کنند.

برای سپاسگزاری از اهورامزدا در\r\nنوروز بل دور یکدیگر جمع می شدند و به شکرانه نعمت آتش روشن می‌کردند و سال جدید\r\n"خراجی" را به یکدیگر تبریک می‌گفتند

 

توجه :

این آیین در هر منطقه ایران به شکل\r\nخاص خودش برگزار میشود .

با توجه به برداشت محصول.. رویش گل\r\n... و وقت فراغت (تعطیلات تابستانی باستانی)

 

امروزه نیز زرتشتیان  در 12\r\nتا 16 امرداد ماه به گونه ای دیگر به اجرای این جشن می پردازند و همه در یزد به\r\nزیارتگاه پیر نارکی  می روند و با سرود و نیایش اهورامزدا را به فردید  دادن مهر\r\nو نعمت و  زندگی می ستایند و سرودهایی از اوستا را زمزمه کرده و به نیایش\r\nاهورامزدا (دانای هستی بخش) خداوند یگانه میپردازند.

 

آتش نیایش نیایشی که در جشن سده و\r\nنوروز بل خوانده میشده است:

نِمَ. سِ. تِه. آتَرش. مزداوُ.\r\nاَهورَهِ. هوذاوُ. مَزیشتَ. یَزَتَ

خشنَئوترَ. اهورَهِ. مزداوُ اشم وهو (١)

فرَوَرانِه. مَزدَیَسنوُ.\r\nزَرَتوشتریش. ویدَئِوُ. اَهورَ. تکَئِشوُ

تَوَ. آتَرش. پوترَ. اهورَهِ\r\n.مَزداوُ خشنَئوترَ. یَسنائیچَ. وَهمائیچَ. خشنَئوترائیچَ. فرَسَستَ یَئِچَ اشم وهو

Nema se te ātarš mazdå ahurahe huźå mazišta yazata,
\r\nxšnaoθra ahurahe mazdå ašem vohu….

fravarāne mazdayasno zaraθuštriš vidaevo ahura-tkaešo,

Tava ātarš puθra ahurahe mazdå. xšnaoθra yasnāiča vahmāiča\r\nxšnaoθrāiča frasastayaêča… ašem vohu….

درود بر تو ای آتش

ای برترین آفریدۀ سزاوار ستایش اهورا\r\nمزدا

به خشنودی اهورا مزدا

بر می گزینم که مزدا پرست زرتشتی\r\nباشم و خدایان پنداری را زدوده، تنها به اهورا باور داشته باشم.

به تو ای آتش! ای پرتو اهورامزدا!\r\nخشنودی

و ستایش آفریدگار و آفریدگانش برساد

\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n

 

  • توسط هادی نوبخت
  • یکشنبه 10 مرداد 1395
  • 0
  • نوروز ,